Adaptacyjna Randomizacja neratynibu we wczesnym raku piersi

Heterogenność raka piersi sprawia, że identyfikacja skutecznych terapii staje się trudna. W badaniu I-SPY 2, wieloośrodkowym, adaptacyjnym badaniu fazy II leczenia neoadiuwantowego w zaawansowanym raku piersi II lub III stopnia wysokiego ryzyka, oceniano wiele nowych leków dodanych do standardowej chemioterapii w celu oceny wpływu na patologiczną odpowiedź całkowitą (tj. brak szczątkowego raka w piersi lub węzłach chłonnych podczas operacji). Metody
Zastosowaliśmy randomizację adaptacyjną do porównania standardowej chemioterapii neoadiuwantowej z neratynibem hamującym kinazę tyrozyną z kontrolą. Kwalifikujące się kobiety zostały zaklasyfikowane zgodnie z 8 podtypami biomarkerów na podstawie statusu receptora 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2), stanu receptora hormonalnego i ryzyka według profilu 70-genu. Neratinib został oceniony pod względem kontroli w odniesieniu do 10 sygnatur biomarkerów (prospektywnie określone kombinacje podtypów). Pierwszorzędowym punktem końcowym była całkowita odpowiedź patologiczna. Continue reading „Adaptacyjna Randomizacja neratynibu we wczesnym raku piersi”

Adaptacyjna Randomizacja leczenia Veliparib-Carboplatin w raku piersi ad 9

Nasze badanie nie miało na celu oceny indywidualnego udziału veliparibu i karboplatyny; zamiast tego ocenił kombinację czynników, które mogą mieć maksymalny efekt. Na podstawie tych danych trwające badanie neoadjuwantowe w fazie 3. porównuje skuteczność standardowej chemioterapii w monoterapii z karboplatyną lub z veliparibem i karboplatyną jako terapią potrójnie negatywnego raka piersi (ClinicalTrials.gov number, NCT02032277). Zarówno w badaniach GeparSixto19, jak i CALGB 4060320 częstość hematologicznych i niehematologicznych działań toksycznych, modyfikacji dawek i wczesnego przerwania leczenia była większa w porównaniu z karboplatyną niż w związku z terapią kontrolną. W badaniu z udziałem grupy veliparib-karboplatyna w teście CALGB 40603 stwierdziliśmy częstość działań toksycznych podobnych do tych, które znaleziono w związku z karboplatyną. Jednakże nie mamy możliwości przypisania wyższych dawek w grupie veliparib-karboplatyna do karboplatyny lub veliparibu. Pomimo wyższych wskaźników zmniejszania dawki i wczesnego przerwania leczenia w grupie leczonej veliparib-karboplatyną niż w grupie kontrolnej, szacunkowe wskaźniki patologicznej odpowiedzi całkowitej były większe w grupie leczonej veliparibem-karboplatyną. Continue reading „Adaptacyjna Randomizacja leczenia Veliparib-Carboplatin w raku piersi ad 9”

4-letnia próba Tiotropium w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc cd

Po randomizacji wizyty w przychodni odbyły się po miesiącu i 3 miesiącach, a następnie co 3 miesiące w czteroletnim okresie badania. Spirometrię przeprowadzono zgodnie z wytycznymi American Thoracic Society [17] podczas randomizacji, podczas 1-miesięcznej wizyty, podczas wizyt co 6 miesięcy w całym okresie badania i podczas wizyty kontrolnej około 30 dni po zakończeniu badania. Przed testami spirometrycznymi wstrzymano leczenie dróg oddechowych zgodnie z następującym harmonogramem: badany lek, 24 godziny; poranna dawka wziewnych kortykosteroidów, 12 godzin; krótkodziałające beta-agoniści, 8 godzin; krótkodziałające (dwa razy dziennie lub cztery razy dziennie) teofiliny i długo działające beta-agoniści (w tym ustalona kombinacja z wziewnymi kortykosteroidami), 24 godziny; i raz dziennie teofiliny, 48 godzin. Na początku wykonano spirometrię przedrozprzestrzeniania, a następnie natychmiast oślepiono podawanie badanego leku. Natychmiast po tym wszyscy pacjenci otrzymali 80 .g ipratropium (cztery uruchomienia inhalatora), a następnie 60 minut później 400 .g albuterolu (cztery uruchomienia inhalatora). Continue reading „4-letnia próba Tiotropium w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc cd”

Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem

Przegląd zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem autorstwa Jager et al. (Wydanie z 12 czerwca) nie odnosi się do redakcji towarzyszącej raportowi dotyczącemu starzenia się wzroku związanemu z wiekiem (AREDS) w archiwum oftalmologicznym w 2001 r. I dwóch kolejnych listach, 2-4, z których wszystkie skrytykowały analizę badania za ustawienie oprócz wyniku negatywnego, w którym suplementacja diety wysokimi dawkami witamin i minerałów była nieskuteczna, a zamiast tego raportowano o podgrupie, w której wynik był pozytywny. Badacze argumentowali, że wykluczeni pacjenci mają zbyt mało punktów końcowych, aby kwalifikować się do leczenia. Jednak grupa pacjentów, którzy otrzymali suplement, miała większy postęp choroby i dostarczyła cennych danych dotyczących wczesnej interwencji. Continue reading „Zwyrodnienie plamki związane z wiekiem”

Rodzinny szpiczak

Lynch i in. (Wydanie z 10 lipca) raport dotyczący rodziny, w której członkowie mieli szpiczaka mnogiego lub inne nowotwory. Korzystając z bazy danych populacji Utah, zawierającej zasoby obejmujące 2,5 miliona osób z danymi genealogicznymi powiązanymi z rejestrem nowotworów Utah Surveillance, Epidemiology and End Results (SEER), badaliśmy agregację szpiczaka mnogiego i koagregację szpiczaka mnogiego z innymi nowotworami. Agregacja ponad krewnymi pierwszego stopnia jest szczególnie interesująca jako sposób na oddzielenie roli genetyki od roli wspólnego środowiska. Byliśmy w stanie przeprowadzić te bardziej obszerne analizy rodzinne, wykorzystując zasoby Utah, poprzez fundusze z National Cancer Institute i International Myeloma Foundation. Continue reading „Rodzinny szpiczak”

Primum Non Nocere – Plan McCaina dotyczący nieposzanowania zdrowia ad

Fundacja Rodziny Kaiser. Procenty są zarejestrowanymi amerykańskimi wyborcami, którzy są ubezpieczeni przez pracodawcę. Wartości procentowe nie wynoszą 100, ponieważ niektórzy respondenci wybrali opcję Nie wiem / odrzucam .
Jeśli twoim celem jest, aby Amerykanie ponieśli więcej kosztów choroby, zmuszając ich do wejścia na indywidualne rynki i płacąc im więcej za wszelkie pozostałe ubezpieczenia sponsorowane przez pracodawców, z pewnością jest to atrakcyjne. Konserwatyści twierdzą, że twarde, zmotywowane, przebiegli konsumenci będą walczyć z firmami ubezpieczeniowymi, zmuszając ich do oferowania tańszych, lepszych planów. Continue reading „Primum Non Nocere – Plan McCaina dotyczący nieposzanowania zdrowia ad”

Primum Non Nocere – Plan McCaina dotyczący nieposzanowania zdrowia

Najważniejsze pytania zgłaszane przez kandydatów na prezydenta dotyczące opieki zdrowotnej dotyczą ich wartości i oceny. Będą one kierować nowym prezydentem poprzez kręty, nieprzewidywalny proces wiodącej zmiany opieki zdrowotnej. Specyfika propozycji kandydatów ma znaczenie. Ale ważniejsze jest to, co plany zdrowotne przekazują na temat podstawowych przekonań i charakteru przyszłego prezydenta. Zgodnie z tym standardem, John McCain nie pojawia się jako indywidualista czy centrysta, ale jako radykalny społeczny konserwatysta mocno trzymający się ideologii, która ożywia wewnętrzną politykę prezydenta George a W. Continue reading „Primum Non Nocere – Plan McCaina dotyczący nieposzanowania zdrowia”

Czytanie pojedyncze z użyciem komputerowego wykrywania w mammografii ad

Arbitraż był stosowany w przypadku sporu między dwoma czytelnikami, ponieważ jest to praktyka stosowana w Zjednoczonym Królestwie i wykazano, że zmniejsza wskaźniki przypominania, jednocześnie utrzymując wysokie wskaźniki wykrywania raka.43-45 Metody
Projekt badania
Badanie zostało zaprojektowane jako badanie równoważności, z dopasowanymi porównaniami między czułością pojedynczego odczytu z wykrywaniem wspomaganym komputerowo a czułością podwójnego odczytu. Łącznie 31 057 kobiet zostało zatrudnionych w okresie od września 2006 r. Do sierpnia 2007 r. Z jednostek stacjonarnych i mobilnych trzech ośrodków NHSBSP w Anglii (Manchester, Nottingham i Warwickshire, Solihull i Coventry). Informacje o badaniu zostały opublikowane na 3 do 6 tygodni przed ich wizytami u kobiet, które zostały zaproszone do rutynowego badania przesiewowego za pomocą mammografii filmowej z dwiema odsłonami. Continue reading „Czytanie pojedyncze z użyciem komputerowego wykrywania w mammografii ad”

Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne ad 8

Po pierwsze, potrzebne są duże próbki pacjentów i kontroli, aby wykazać, że konkretny wariant jest patogenny. Chociaż było kilka doniesień o pacjentach z delaminacją 1q21.1 w badaniach konkretnych chorób, 22,39-41 nasze badanie pokazuje, że nawracające mikrodelecje 1q21.1 są znacząco związane z chorobą pediatryczną, poprzez systematyczne porównywanie częstości rearanżacji u chorego i osoby nienaruszone. Po drugie, szczegółowe badania kliniczne chorych ujawniły znacznie szersze spektrum fenotypów niż przewidywano, obalając wszelkie pojęcie choroby syndromicznej. Podczas gdy artykuł ten był przedmiotem przeglądu przed publikacją, dwie grupy zgłosiły wzbogacenie delecji 1q21.1 u osób ze schizofrenią13, 14; zgłaszają delecje u 0,26% pacjentów ze schizofrenią, w porównaniu z naszym wykryciem delecji u 0,5% osób z zaburzeniami rozwojowymi. Wyniki te potwierdzają związek rearanżacji 1q21.1 z szerokim spektrum fenotypów, ale dodatkowo rozwiewają również pogląd, że rzadkie warianty liczby kopii będą koniecznie zgodne z jednym modelem choroby (lub jednym rearanżacją). Continue reading „Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne ad 8”

Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne ad 5

Z pozostałych ośmiu pacjentów z powieleniem, dwóch miało dziedziczenie po nietkniętym ojcu, dwóch miało duplikację de novo (rodzic nieznany nie był znany), a czworo nie miało dostępnego DNA rodzicielskiego do analizy. Czterech z ośmiu pacjentów z powieleniem (50,0%) miało autyzm lub zachowanie autystyczne (Tabela 3 w Dodatku Uzupełniającym). Inne powszechne fenotypowe cechy ośmiu nośników powielania obejmują łagodne lub umiarkowane upośledzenie umysłowe (w pięciu [62,5%]), makrocefalię lub względną makrocefalię (w czterech [50,0%]) i łagodne cechy dysmorficzne (w pięciu [62,5%] ). W niezależnej próbie 788 pacjentów z upośledzeniem umysłowym i wrodzonymi anomaliami z Holandii, zidentyfikowaliśmy delecję u 3 pacjentów (0,4%) i duplikację u kolejnych 3 pacjentów (0,4%). Cechy fenotypowe i wzorce dziedziczenia tych pacjentów są wymienione w Tabeli 1B Dodatku Uzupełniającego. Continue reading „Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne ad 5”