Swidrowce (Trypanosomata) sa pasozytami krwi

Świdrowce (Trypanosomata) są pasożytami krwi. a) Znaczenie w patologii ma przede wszystkim świdrowiec gambijski (Trypanosobiense), wywołujący śpiączkę, przenoszony przez muchę Glossina palpalis. Liczne pasożyty tej grupy wywołują schorzenia u zwierząt. b) Leishmania są drobniutkimi pasożytami, szpiku kostnego wywołują śmiertelną chorobę, zwaną czarną- gorączką, czyli Kala-Azar. Choroba ta występuje w krajach tropikalnych i przebiega z objawami go powiększenia śledziony (splenomegalia) i marskości wątroby (cirrhosis hepatis). Continue reading „Swidrowce (Trypanosomata) sa pasozytami krwi”

CZYNNIKI POZANERKOWE

CZYNNIKI POZANERKOWE Ciśnienie tętnicze krwi Doświadczalnie wykazano, że istnieje pewien stosunek ciśnienia krwi do wydzielania moczu. Najmniejsze ciśnienie krwi, przy którym odbywa się wytwarzanie moczu, wynosi dla psa i kota około 30-40 mm słupa rtęci. To najmniejsze ciśnienie krwi, przy którym odbywa się wytwarzanie moczu, jest bliskie ciśnienia osmotycznego białek krwi. Natężenie zmian w wytwarzaniu moczu zależy nie tylko od wielkości ciśnienia tętniczego krwi, lecz także od różnicy pomiędzy ciśnieniem krwi na ścianę naczynia a ciśnieniem onkotycznym. Im większa różnica tych ciśnień na korzyść ciśnienia krwi na ścianę naczynia, tym więcej wytwarza się moczu na drodze filtracji. Continue reading „CZYNNIKI POZANERKOWE”

Kazdy wzmozony przeplyw krwi przez nerki wzmaga wytwarzanie sie moczu

Każdy wzmożony przepływ krwi przez nerki wzmaga wytwarzanie się moczu. Nie jest to związane ze zwiększonym ciśnieniem krwi. W nerkach, gdyż w różnych stanach patologicznych, w których ciśnienie krwi w nerkach wskutek zastoju podwyższa się, wytwarzanie moczu zmniejsza się. Czynnik ukrwienia nerki również nie może być rozpatrywany w oderwaniu, gdyż doświadczenia wykazuj ą, że objętość nerki może się zwiększać bez wzmożenia wytwarzania moczu. Również można stwierdzić, że przewiązanie tętnicy nerkowej u królika na 1-2 minuty wywołuje całkowity brak wytwarzania się moczu, co utrzymuje się długi czas po zdjęciu przewiązki i po całkowitym wyrównaniu krążenia krwi w nerce. Continue reading „Kazdy wzmozony przeplyw krwi przez nerki wzmaga wytwarzanie sie moczu”

cisnienia krwi w naczyniach nerkowych

Dalsze badania doświadczalne z angiografią nerek wykazały, że zahamowanie dopływu krwi do kończyny dolnej przez nałożenie opaski uciskającej. Ustalono przy tym, że różne czynniki mogą zmieniać przepływ krwi w sposób dwojaki. Może, bowiem wystąpić zwolnienie przepływu krwi w korze nerkowej z równoczesnym przyspieszeniem przepływu w części rdzennej nerki albo przyspieszenie przepływu w korze nerki i zwolnienie się jego w jej części rdzennej. Po wprowadzeniu zwierzęciu pilekarpiny zwalnia się w okresie żylnym przepływ krwi w korze nerkowej obok zwiększonego przepływu przez część rdzenną. W tym, więc przypadku ukrwienie kory jest większe niż części rdzennej nerki w porównaniu z warunkami normalnymi. Continue reading „cisnienia krwi w naczyniach nerkowych”

Do naczyn nerkowych dochodza pobudzenia przez nerwy trzewne

Wszystkie te nerwy spełniają również czynność troficzną, to znaczy, że wpływają one na metabolizm tkanki nerkowej. Do naczyń nerkowych dochodzą pobudzenia przez nerwy trzewne. Podrażnienie tych nerwów wywołuje zwężenie naczyń nerkowych. Wpływ podrażnienia nerwów trzewnych na wydzielanie moczu sprowadza się do dwóch mechanizmów, a mianowicie do podniesienia ogólnego ciśnienia krwi jako zjawiska wzmagającego wydzielanie moczu, i do zwężenia naczyń nerkowych jako zjawiska zmniejszającego wydzielanie. W związku z tym wpływ podrażnienia nerwów trzewnych na nerki nie jest stały i zależy on od pobudliwości oraz od oddziaływania tętnic krążenia dużego i tętnic nerkowych, a także od ciśnienia krwi optymalnego dla pracy nerki. Continue reading „Do naczyn nerkowych dochodza pobudzenia przez nerwy trzewne”

Nerka jest zaopatrzona we wlókna nerwowe

W związku z tym ilość wydzielanego moczu zmienia się w zależności od tego, która część nerki otrzymuje więcej przepływającej krwi. Nerka jest zaopatrzona we włókna nerwowe zwężające oraz rozszerzające naczynia w zależności od rozszerzenia lub zwężenia naczyń nerkowych występuje zwiększenie lub, zmniejszenie wydzielania moczu przy niezmienionym ogólnym ciśnieniu krwi w tętnicach. W przypadkach, w których ogólne ciśnienie krwi spada, wydzielanie moczu zmniejsza się. Widzimy to w doświadczeniach z drażnieniem przeciętego na szyi nerwu błędnego. Wskutek spadku ciśnienia krwi pod wpływem drażnienia tego nerwu, zmniejsza się wydzielanie moczu. Continue reading „Nerka jest zaopatrzona we wlókna nerwowe”

Bezposrednie wstrzykniecie roztworów hipertonicznych do tetnic szyjnych

Bezpośrednie wstrzyknięcie roztworów hipertonicznych do tętnic szyjnych zwierząt nieuśpionych wywołuje wstrzymanie wydzielania moczu. Wskazuje to, że zmiana ciśnienia osmotycznego krwi jest efektywnym bodźcem dla mechanizmu nerwowo-przysadkowego. Acetylocholina także wstrzymuje wydzielanie moczu i wywołuje zmiany w jego składzie, lecz tylko wtedy, gdy nie usunięto poprzednio tylnego płata przy sadki. Acetylocholina, jako przenośnik, jest, zatem pewnym ogniwem w łańcuchu regulacji nerwowej wydzielania hormonu antydiuretycznego. Alkohol jest obok wody jedynym środkiem moczopędnym, który prawdopodobnie zwiększa wydzielanie moczu przez wstrzymanie wydzielania tylnego płata przysadki. Continue reading „Bezposrednie wstrzykniecie roztworów hipertonicznych do tetnic szyjnych”

Ilosc moczu dobowego jest znacznie zmniejszona oliguria

Ilość moczu dobowego jest znacznie zmniejszona oliguria. Niedoczynność kłębków i kanalików nerkowych powstaje wtedy, kiedy do zwolnienia przesączania w kłębkach dołącza się upośledzenie zwrotnego wchłaniania w kanalikach nerkowych. Tego rodzaju niedoczynność mieszaną spotykamy w stanach zapalnych i marskich nerek. Występuje wtedy wielomocz polyuria mimo zwolnionego przesączania, gdyż woda w kanalikach nie ulega zwrotnemu wchłanianiu, Mocz wykazuje niski ciężar gatunkowy i często liczby ciężaru gatunkowego 1010-1012 ustalają się isosthenuria, nie ulegając prawie żadnym wahaniom dobowym i wahaniom związanym z pożywieniem. Wielomocz powstaje nie tylko, dlatego, że wchłanianie zwrotne jest upośledzone, lecz również dlatego, że w stanach zapalnych i marskich dużo kanalików nerkowych ginie, woda zaś przepływa wtedy w większej ilości przez pozostałe kanaliki. Continue reading „Ilosc moczu dobowego jest znacznie zmniejszona oliguria”

Somatyczne mutacje CALR w nowotworach mieloproliferacyjnych z niezmutowanym JAK2 AD 10

Zgodnie z tymi wynikami badania genotypowania trzech pacjentów wykazały, że mutacje CALR występowały w sortowanych strumieniowo, wysoko wzbogaconych hematopoetycznych komórkach macierzystych (HSC, lin-CD34 + CD38-CD45RA-CD90 +), wspólnych progenitorach szpikowych (lin-CD34 + CD38 + CD90-CD10-FLK2 + CD45RA-), progenitory granulocytów i makrofagów (lin-CD34 + CD38 + CD90-CD10-FLK2 + CD45RA +) i progenitory erytroidalne megakariocytów (lin-CD34 + CD38 + CD90-CD10-FLK2-CD45RA- ) (Rys. S8 w Dodatku Uzupełniającym). Dane te są zgodne z mutacjami CALR powstającymi w przedziale HSC. Aby upewnić się, że mutacja w CALR jest wczesnym zdarzeniem, wykorzystaliśmy dane z sekwencjonowania exome do wywnioskowania frakcji komórek posiadających mutacje i przewidywania zależności klonalnych za pomocą procesu Bayesian Dirichlet (ryc. Continue reading „Somatyczne mutacje CALR w nowotworach mieloproliferacyjnych z niezmutowanym JAK2 AD 10”

Idelalizyb i Rytuksymab w nawrotowej przewlekłej białaczce limfatycznej AD 8

Pacjenci byli określani jako mniej podatni na chemioterapię cytotoksyczną na podstawie ciężkiej mielosupresji z poprzedniej chemioterapii, zmniejszonej czynności nerek lub wyniku CIRS większego niż 6 dla współistniejących chorób niezwiązanych z CLL. Zastosowaliśmy harmonogram podawania rytuksymabu, który został zatwierdzony w połączeniu z fludarabiną i cyklofosfamidem; dodano dwie dodatkowe dawki w celu uzyskania intensyfikacji dawki. Poprawa przeżycia wolnego od progresji była obserwowana nie tylko w całej badanej populacji, ale także we wszystkich badanych podgrupach, w tym u pacjentów z gorszymi cechami prognostycznymi, takimi jak delecja 17p lub mutacje TP53 i niezmutowane IGHV. Częstość przeżycia wolnego od progresji w grupie placebo była podobna do obserwowanej w przypadku monoterapii rytuksymabem w innych badaniach z udziałem pacjentów, którzy nie zostali wybrani na podstawie przydatności medycznej do chemioterapii. Continue reading „Idelalizyb i Rytuksymab w nawrotowej przewlekłej białaczce limfatycznej AD 8”