Rozprzestrzenianie się oporności na artemizynę w malarii Plasmodium falciparum AD 8

Pacjentów obserwowano przez 28 dni w Kinszasie i przez 42 dni w Pailin, Attapeu, Binh Phuoc, Shwe Kyin i Pingilikani. Parazytemia P. falciparum powróciła po 14 dniu u 39 pacjentów (6 przypadków ponownego wystąpienia). Skuteczność leczenia korygowana za pomocą genotypowania PCR była jednakowo wysoka dla wszystkich schematów leczenia we wszystkich lokalizacjach (Tabela 3). Bezpieczeństwo
Zgłoszono łącznie 12 poważnych zdarzeń niepożądanych w siedmiu ośrodkach: nagły odstawienie alkoholu (u 2 pacjentów), niedokrwistość wymagająca przetoczenia krwi (u 3 pacjentów), zakażenie bakteryjne (u 3 pacjentów) i ostra astma, wirusowe zakażenie dróg oddechowych, górna część krwawienie z przewodu pokarmowego i drgawki gorączkowe (u pacjenta) (Tabela S5 w Dodatku uzupełniającym).
Dyskusja
Odporne na artemisinin P. falciparum ma obecnie ugruntowaną pozycję we wschodnim Myanmar, zachodniej Kambodży i Tajlandii oraz południowym Wietnamie, a pojawia się w południowym Laosie i północno-wschodniej Kambodży. Pomimo niedawnego rozprzestrzeniania się oporności, stwierdziliśmy, że terapie skojarzone oparte na artemisininie w tym regionie były nadal wysoce skuteczne, prawdopodobnie ze względu na zwiększoną zależność od skuteczności leku partnerskiego, ponieważ moc artemizyniny uległa osłabieniu. Jednak odsetek niepowodzeń leczenia artesunatem-meflochiną w Tajlandii i dihydroartemisinin-piperachiną w Kambodży wzrósł ponad 5. 11.25-29 Modelowanie matematyczne, eksperymenty in vitro i badania transkryptomiczne wszystkie sugerują, że zmniejszona wrażliwość pasożyty pierścieniowe powodują powolne usuwanie pasożyta.5-9 Silne dowody 130 dotyczące genetycznego połączenia z regionem chromosomu P. falciparum 13 zostały teraz przetłumaczone10 na odkrycie markera molekularnego – polimorfizmów pojedynczych nukleotydów (SNP) w rejon śrubowy białka kelczowego kodowanego przez kelch13.
W tym dużym badaniu wielokrotne SNP kelch13 były wysoce predykcyjne dla wolnego klirensu pasożyta i wiązały się z ponad dwukrotnie dłuższym okresem półtrwania wolnych pasożytów. Przeważały niektóre SNP (w szczególności C580Y). Z jednym wyjątkiem, tylko jeden SNP na domenę śmigła był zawsze obecny w klonalnych infekcjach. Większość SNP była związana z podobnym wydłużeniem okresu półtrwania wolnych pasożytów. Rozkład geograficzny tych SNP potwierdza, że oporność na artemizyninę pojawiła się i rozprzestrzeniła się szeroko w kontynentalnej części Azji Południowo-Wschodniej. Powszechna dostępność monoterapii artemizynin, słabe jakości terapie skojarzone oparte na artemisininie i monoterapie zawierające subterapeutyczne ilości składników aktywnych i nieuregulowane stosowanie środków przeciwmalarycznych, a także nietypowa struktura genetyczna pasożytów w tym regionie, 32 mogły przyczynić się do selekcji odpornych pasożyty.
Proste wskaźniki zastępcze dla współczynnika klirensu pasożyta, takie jak odsetek pacjentów z wykrywalną parazytemią w dniu 3, były użyteczne w wykryciu oporności, ale są one nieprecyzyjne i zależą od gęstości pasożyta przed leczeniem, dokładnego czasu pobierania próbek i niezawodnego liczenia. .21 Częstotliwość klirensów pasożytniczych lub okresy półtrwania są preferowane, ale wciąż są pod wpływem wielu czynników, w tym dawkowania leku przeciwmalarycznego, farmakokinetyki i farmakodynamiki, a także odporności gospodarza. 4, 5, 12, 3, 3, 33 Sekwencjonowanie kelch13 stanowi potencjalne narzędzie do szybkiej oceny epidemiologicznej.
Pacjenci w Bangladeszu, Nigerii i Demokratycznej Republice Konga również czasami wykazywali wartości półtrwania klirensu przekraczające 5 godzin, ale wartości te nie były związane z polimorfizmem kelch13.
[więcej w: hostessy fordanserki, RTG panoramiczne, leczenie chrapania warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: hostessy fordanserki leczenie chrapania warszawa RTG panoramiczne