Randomizowana, kontrolowana próba chirurgii syntezy stenozy kręgosłupa lędźwiowego ad 7

Około dwie trzecie pacjentów uczestniczących w badaniu miało okres obserwacji dłuższy niż 5 lat, a brak przewagi dekompresji plus fuzja wydawał się utrzymywać po 5 latach u tych pacjentów. Obecność zwyrodnieniowej kręgozmyku często była uważana za oznakę niestabilności, chociaż nie ma zgody co do definicji tego terminu. Niektóre badania sugerują, że może wystąpić ryzyko jatrogennego poślizgu lub zwiększonego stopnia kręgozmyk po zabiegu dekompresyjnym u pacjentów ze zwyrodnieniową spondylolistyczną chorobą.24,25 Jednak możliwe kliniczne konsekwencje poślizgu kręgów są przedmiotem debaty od dziesięcioleci. Wykazano, że naturalny przebieg nieleczonej zwyrodnieniowej zwyrodnienia kręgosłupa jest łagodny i nie jest skorelowany z progresją objawów poślizgowych lub klinicznych.27 Ponadto niewiele badań wspiera powszechne stosowanie chirurgii fuzyjnej u pacjentów ze zwężeniem kanału kręgowego w odcinku lędźwiowym, niezależnie od obecności kręgozmyku. [13,14] Pomimo braku dowodów, chirurdzy często stosują kombinację chirurgii dekompresyjnej i chirurgii fuzyjnej, aby uniknąć niestabilności pooperacyjnej i restenozy. Dwa badania9,10 posłużyły za główny fundament tej połączonej procedury, ale ich wiarygodność została zakwestionowana 13,14 Inne badania obserwacyjne promujące operację syntezy jądrowej zostały ograniczone przez niewielki rozmiar próby.14,28,29 Pomimo słabych dowodów, zwyrodnieniowa kręgozmyk kręgowy został jednak uznany za tak silny wskaźnik dla chirurgii fusion, że był to kryterium wykluczające w randomizowanej, kontrolowanej próbie nieoperacyjnego leczenia stenozy kręgosłupa lędźwiowego30. W naszym badaniu stwierdziliśmy, że nie było znaczącej różnicy między obiema grupami leczenia w łagodzeniu bólu pleców, niezależnie od obecności przedoperacyjnej zwyrodnieniowej kręgozmy. Co więcej, wcześniejsze badania wykazały, że obecność przedoperacyjnej spondylolistezy nie była związana ze zwiększonym poziomem bólu pleców.26,31 Kilka ostatnich badań kohortowych nie wykazało żadnej istotnej korzyści z dodania operacji zgryzu do operacji dekompresyjnej w przypadku zwężenia kręgosłupa lędźwiowego, nawet w obecności spondylolistycznej.32-35
Wyniki naszego badania mogą początkowo wydawać się sprzeczne z ustaleniami Ghogawala i wsp., 36, które są przedstawione w tym wydaniu czasopisma. W ich badaniu, dodanie chirurgii fusion do operacji dekompresyjnej zaowocowało umiarkowanie lepszymi wynikami w 36-składnikowym skróconym formularzu przeglądu zdrowia (SF-36) wyników badań lekarskich, ale nie w ODI. Jednak porównanie wyników pomiędzy dwoma próbami jest utrudnione, ponieważ badanie przeprowadzone przez Ghogawala et al. mieli wyższy wskaźnik rezygnacji i znacznie wyższy wskaźnik reoperacji podczas obserwacji w grupie z samą dekompresją niż w grupie z fuzją (34% w porównaniu do 14%), co mogło negatywnie wpłynąć na wyniki oceny SF-36 dobre samopoczucie w okresie zdrowienia. Co więcej, ponowna operacja nie jest wyłącznie wyborem pacjenta i jest bardziej prawdopodobne, że zostanie wykonana według uznania chirurga. Próg dla przeprowadzenia ponownej operacji u niezadowolonego pacjenta jest prawdopodobnie niższy, gdy pozostaje jedna opcja leczenia (tj. Operacja syntezy jądrowej), szczególnie gdy niestabilność kliniczna jest uważana za ważną wskazówkę do zabiegu chirurgicznego.
Szacuje się, że roczna utrata prędkości chodzenia wśród osób starszych wynosi 1,6% .37 Test chodzenia przeprowadzony w naszym badaniu wykazał poprawę chodu po operacji, który był znacznie powyżej minimalnej klinicznie różnicy 18 m dla tego testu.38 Ulepszenie nie miało związku z rodzajem operacji.
Operacja fusion wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia poważnych powikłań u pacjentów w podeszłym wieku
[hasła pokrewne: choroba ormonda, szczecin medicus cennik, bezmocz ]

Powiązane tematy z artykułem: bezmocz choroba ormonda szczecin medicus cennik