Plyny te sa izotoniczne w stosunku do krwi

Płyny te są izotoniczne w stosunku do krwi, lecz zawierają znacznie mniej onkotycznie czynnych ciał, więcej zaś wody wolnej. W związku z tym w naczyniach wskutek rozwodnienia krwi powstaje przewaga ciśnienia krwi nad ciśnieniem onkotycznym i zwiększa się wytwarzanie moczu. Tym tłumaczy się zwiększenie wydalania moczu po krwotokach mimo zubożenia ustroju w wodę. Ciśnieniu krwi, jako oddzielnemu czynnikowi nie można jednak przypisywać zasadniczego znaczenia w wytwarzaniu moczu. Nierzadko, bowiem widzimy zmniejszenie się wydalania moczu w chorobie nadciśnieniowej, w doświadczeniu zaś można uzyskać spadek wytwarzania moczu nawet o 75 %, jeżeli podniesiemy ogólne ciśnienie krwi w układzie tętniczym o 100 %. Continue reading „Plyny te sa izotoniczne w stosunku do krwi”

CZYNNIKI POZANERKOWE

CZYNNIKI POZANERKOWE Ciśnienie tętnicze krwi Doświadczalnie wykazano, że istnieje pewien stosunek ciśnienia krwi do wydzielania moczu. Najmniejsze ciśnienie krwi, przy którym odbywa się wytwarzanie moczu, wynosi dla psa i kota około 30-40 mm słupa rtęci. To najmniejsze ciśnienie krwi, przy którym odbywa się wytwarzanie moczu, jest bliskie ciśnienia osmotycznego białek krwi. Natężenie zmian w wytwarzaniu moczu zależy nie tylko od wielkości ciśnienia tętniczego krwi, lecz także od różnicy pomiędzy ciśnieniem krwi na ścianę naczynia a ciśnieniem onkotycznym. Im większa różnica tych ciśnień na korzyść ciśnienia krwi na ścianę naczynia, tym więcej wytwarza się moczu na drodze filtracji. Continue reading „CZYNNIKI POZANERKOWE”

ZABURZENIA WYTWARZANIA MOCZU

Nerka góruje nad innymi narządami swoją przemianą materii dzięki doskonałemu zdrenowaniu wnętrza za pomocą kanalików nerkowych, które uchodzą do środowiska zewnętrznego. Przesącz kłębków ściekając kanalikami nerkowymi traci po drodze wszystko to, co ma niższe cząsteczkowe stężenie w tkance nerkowej i wzbogaca się tym, co tkanka nerkowa ma w nadmiarze w porównaniu z przesączeń. Nerki według Klisieckiego mają, więc tę właściwość, że mogą ciała wchłonięte z krwi wydalać wprost do kanalików, czyli do świata zewnętrznego, w przeciwieństwie do innych narządów. ZABURZENIA WYTWARZANIA MOCZU Zaburzenia wytwarzania moczu mogą powstać pod wpływem czynników zarówno pozanerkowych, które regulują pracę nerek, jak i nerkowych, które bezpośrednio biorą udział w filtracji i reabsorpcji w nefronach. Czynniki te często kojarzą się ze sobą i najczęściej w klinice widzimy obrazy złożone. Continue reading „ZABURZENIA WYTWARZANIA MOCZU”

Niedorozwój nerek

Niedorozwój nerek i ich naczyń powoduje skłonność do powstawania ściśle określonej postaci zaniku nerek, wtórnego nadciśnienia i mocznicy. Nierzadko znajdujemy niedorozwój jajowodów u kobiet dorosłych, co może być przyczyną niepłodności lub ciąży pozamacicznej. Są także ludzie, którzy przy pełnym na pozór zdrowiu wykazują pewne czynnościowe zaburzenia nerwowe. Takie osoby są łatwo pobudliwe, wrażliwe, łatwo ulegają afektom lub wrażeniom zmysłowym. , wobec czego łatwo ulega u nich zaburzeniom równowaga duchowa wyrażająca się w postaci nerwic lub chorób umysłowych. Continue reading „Niedorozwój nerek”

Przeciecie nerwów trzewnych

Użycie, więc opaski hamującej dopływ krwi do kończyny dolnej u zwierząt po przecięciu nerwów trzewnych zmienia przepływ krwi w korze nerkowej przez rozszerzenie jej naczyń. Przecięcie nerwów trzewnych i nałożenie opaski na kończynę ma, więc wybiórczo odwrotny wpływ na naczynia nerki, zwłaszcza jej kory, gdyż w innych miejscach ustroju w tych samych warunkach naczynia zwężają się. Z tych doświadczeń można wyciągnąć wniosek, że zabiegi związane z urazem zmieniają przepływ krwi przez, nerki. Krążenie krwi w nerce może się •zmieniać również w innym kierunku, a mianowicie może w pewnych warunkach wystąpić zwężenie naczyń kory nerkowej i rozszerzenie naczyń części rdzennej nerki. Przepływ krwi przez zwężone naczynia kory jest, utrudniony i krew kieruje się do naczyń części rdzennej nerki przez drogi skrócone. Continue reading „Przeciecie nerwów trzewnych”

cisnienia krwi w naczyniach nerkowych

Dalsze badania doświadczalne z angiografią nerek wykazały, że zahamowanie dopływu krwi do kończyny dolnej przez nałożenie opaski uciskającej. Ustalono przy tym, że różne czynniki mogą zmieniać przepływ krwi w sposób dwojaki. Może, bowiem wystąpić zwolnienie przepływu krwi w korze nerkowej z równoczesnym przyspieszeniem przepływu w części rdzennej nerki albo przyspieszenie przepływu w korze nerki i zwolnienie się jego w jej części rdzennej. Po wprowadzeniu zwierzęciu pilekarpiny zwalnia się w okresie żylnym przepływ krwi w korze nerkowej obok zwiększonego przepływu przez część rdzenną. W tym, więc przypadku ukrwienie kory jest większe niż części rdzennej nerki w porównaniu z warunkami normalnymi. Continue reading „cisnienia krwi w naczyniach nerkowych”

naczynia ukladu naczyn prostych oprózniaja sie do zyl

Jak wspomniano, u normalnego zwierzęcia większa część śródnerkowego przepływu krwi odbywa się przez korę nerki, mniejsza natomiast przez część rdzenną nerki. Przez część rdzenną nerki krew przechodzi z naczyń doprowadzających kłębków przyrdzeniowych i połączonych z nimi naczyń, zwłaszcza przez układ naczyń prostych vasa recta. W związku z tym w okresach żylnych krążenia śródnerkowego naczynia kory nerki są już do pewnego stopnia opróżnione z powodu szybkiego przez nil przepływu krwi. W naczyniach natomiast części rdzennej nerki przepływ krwi jest wolniejszy w porównaniu z jej przepływem w naczyniach kory nerkowej, a to z powodu wielkiej liczby naczyń z układu prostych vasa recta i większego ich światła. Duża liczba i duży kaliber tych naczyń są szczególnie wyraźne po stronie żylnej układu naczyń prostych w części podkorowej nerki bezpośrednio przed ich zakończeniem się w żyłach zbiorczych. Continue reading „naczynia ukladu naczyn prostych oprózniaja sie do zyl”

Tetnica nerkowa zaczyna sie oprózniac

Drugi, zwany późnym okresem tętniczym, jest okresem, w którym środek kontrastowy wypełnia naczynia kory nerkowej i Tętnica nerkowa zaczyna się opróżniać, żyła zaś nerkowa – wypełniać. Trzeci okres jest tzw. wczesnym okresem żylnym, w którym widzi się zacienienie rdzennej części nerki, zwłaszcza jej części podkorowej, i żyła nerkowa z jej głównymi dopływami jest dobrze wypełniona. Okres czwarty jest późnym okresem żylnym, w którym ilość środka kontrastowego w części rdzennej i podkorowej nerki zmniejsza się. W tym okresie tętnica nerkowa jest wolna od środka kontrastowego, natomiast żyła nerkowa wykazuje wysycony cień. Continue reading „Tetnica nerkowa zaczyna sie oprózniac”

Krazenie krwi w samej nerce jest zjawiskiem bardzo zlozonym

Krążenie krwi w samej nerce jest zjawiskiem bardzo złożonym. Duże zasługi w ustalaniu dróg krążenia położył Trueta. Śródnerkowy przepływ krwi w warunkach normalnych jest obfitszy przez korę nerkową i mniej obfity przez część rdzenną nerki. W pewnych jednak warunkach przepływ krwi może się odbywać w mniejszym stopniu przez korę, w większym zaś przez część rdzenną nerki. Drogami, przez które prąd krwi z kory nerkowej kieruje się do jej części rdzennej, są naczynia połączone z kłębkami przyrdzeniowymi gloneruli juxtamedullares. Continue reading „Krazenie krwi w samej nerce jest zjawiskiem bardzo zlozonym”

Krazenie

Wypita w większej ilości woda nie od razu przechodzi do moczu, gdyż zostaje ona zatrzymana w tkankach, zwłaszcza w wątrobie, jako jednym ze zbiorników wody. W miarę ubywania wolnej wody z krwi, przechodzi do niej wolna woda, zatrzymana uprzednio w tkankach. Krążenie, więc wody wolnej można sobie przedstawić w ten sposób, że z krwi woda przez przesączenie przechodzi do światła torebki Bowmana, do krwi zaś przedostaje się z tkanek, co jest związane z różnicą zawartości wolnej wody pomiędzy krwią a tkankami. W niektórych chorobach nerek wydzielanie wody może być zmienione, powstają wtedy stany, w których moczu jest dużo wielomocz lub mało skąpomocz. Wielomocz polyuria powstaje wtedy, gdy równowaga pomiędzy czynnością kłębków i kanalików nerkowych zostanie zachwiana. Continue reading „Krazenie”