Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne

Duplikacje i delecje w ludzkim genomie mogą powodować choroby lub predysponować osoby do choroby. Postępy w technologiach wykrywania tych zmian pozwalają na rutynową identyfikację niewyważenia submikroskopowego u dużej liczby pacjentów. Metody
Przetestowaliśmy obecność mikrodelementów i mikropłytek w określonym regionie chromosomu 1q21.1 w dwóch grupach pacjentów z niewyjaśnionym upośledzeniem umysłowym, autyzmem lub wrodzonymi anomaliami iu osób nienarażonych.
Wyniki
Zidentyfikowaliśmy 25 osób z nawracającą delecją 1,35-Mb w 1q21.1 od przesiewowych 5218 pacjentów. Mikrodelecje pojawiły się de novo u ośmiu pacjentów, zostały odziedziczone po lekko uszkodzonym rodzicu u trzech pacjentów, zostały odziedziczone po pozornie nieobjętym rodzicem u sześciu pacjentów i były nieznanego dziedziczenia u ośmiu pacjentów. Delecja była nieobecna w serii 4737 osób kontrolnych (P = 1,1 × 10-7). Stwierdziliśmy znaczną zmienność poziomu fenotypowej ekspresji mikrodelecji; fenotypy obejmowały łagodne lub umiarkowane upośledzenie umysłowe, małogłowie, nieprawidłowości serca i zaćmę. Wzajemne powielanie zostało wzbogacone w dziewięcioro dzieci z upośledzeniem umysłowym lub zaburzeniem ze spektrum autyzmu i innymi cechami zmiennymi (P = 0.02). Zidentyfikowaliśmy trzy delecje i trzy powielenia regionu 1q21.1 w niezależnej próbie 788 pacjentów z upośledzeniem umysłowym i wadami wrodzonymi.
Wnioski
Zidentyfikowaliśmy nawracające zmiany molekularne, które wymykają się klasyfikacji syndromowej i których objawy chorobowe muszą być rozpatrywane w szerszym kontekście rozwoju, a nie przypisywane konkretnej chorobie. Diagnoza kliniczna u pacjentów z tymi zmianami może być najłatwiej osiągnięta na podstawie genotypu, a nie fenotypu.
Wprowadzenie
Ostatnie postępy w technologii, takie jak porównawcza hybrydyzacja genomowa (CGH, patrz Glosariusz) pozwalają na rutynowe wykrywanie submikroskopowych delecji i duplikacji. Kilka badań osób z upośledzeniem umysłowym lub wrodzonymi anomaliami o nieznanej przyczynie doprowadziło do identyfikacji nowych zaburzeń genomicznych.1-10 Klasycznie, kryteria, które zostały zastosowane w celu ustalenia, czy dana rearanżacja jest przyczynowa, obejmują de novo pojawienie się delecji lub duplikacji u osobnika dotkniętego chorobą (tj. nie występuje u nienaruszonych rodziców), nawrotu tego samego lub zachodzącego na siebie zdarzenia u podobnie dotkniętych osób oraz braku delecji lub duplikacji w populacji kontrolnej. Przykłady zaburzeń genomicznych z tymi cechami obejmują zespół Williamsa-Beurena, zespół mikrodelecji 17q21.31 oraz zespoły Pradera-Willi i Angelmana.
Ponieważ coraz więcej pacjentów jest identyfikowanych z danym niezrównoważonym mikrorearanżacją, stało się jasne, że niektóre zaburzenia genomiczne mają wysoką penetrację, ale szeroki zakres fenotypowej nasilenia. Na przykład, chociaż 90% osób z zespołem delecji 22q11 ma tę samą delecję 3-Mb na chromosomie 22, cechy fenotypowe są wysoce zmienne. Wrodzona choroba serca występuje u większości (74%), ale nie u wszystkich nosicieli delecji, a rozszczep podniebienia występuje u 27% nosicieli (przegląd w Robin i Shprintzen11)
[podobne: dygestorium, terapia cranio-sacralna, adapalen ]

Powiązane tematy z artykułem: adapalen dygestorium terapia cranio-sacralna