Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne czesc 4

Większość badanych osób ma delecje z punktami przerwania (BP) w blokach duplikacji segmentowej BP3 i BP4 (patrz: Słownik i Rysunek 1). Pacjent 12 ma większą, nietypową delecję o wielkości około 5,5 Mb, która rozciąga się proksymalnie w kierunku centromeru niż wspólna delecja (na chromosomie 1, 142,5 do 148,0 Mb [budowa NCBI 36]) (Figura w Dodatku Aneks). Spośród 21 probantów bez wtórnych nieprawidłowości kariotypu, delecja 1q21.1 była de novo w 7 (3 z matczynym pochodzeniem, z ojcowskim pochodzeniem i 3 z nieokreślonym rodzicielskim pochodzeniem), matczyna odziedziczona po 3, po ojcowsku odziedziczona po 4, i nieznane dziedziczenie (rodzice niedostępni do badania) w 7 (tabela 1). Rysunek 2. Rysunek 2. Rodowody ośmiu probantów z usunięciem 1q21.1. Kwadraty wskazują samce i krążą wokół kobiet. Dodatkowe informacje fenotypowe są dostępne w Tabeli 1. CHD oznacza chorobę wieńcową serca, opóźnienie rozwojowe DD i upośledzenie umysłowe MR.
Ryc. 3. Ryc. 3. Hormoncja oligonukleotydów o wysokiej gęstości z porównawczą hybrydyzacją genomową delecji chromosomu 1q21.1 u trzech badanych pacjentów. U trzech pacjentów wystąpiły niemal identyczne punkty przerwania, z minimalną delaminacją 1,35-Mb na chromosomie w zakresie od 142 000 000 do 146 500 000 par zasad (zgodnie z informacją National Center for Biotechnology Information 35). Dla każdego pacjenta odchylenia od 0 stosunków sondy log2 są przedstawione za pomocą pionowych słupków, z wartościami przekraczającymi próg 1,5 SD od średniego wskaźnika sondy pokazanego na czerwono, aby przedstawić straty względne; pręty poniżej tego progu są czarne (zyski) lub szare (straty). Dodatkowe informacje fenotypowe są dostępne w Tabeli (dla pacjentów 7 i 9) oraz w Tabeli 4 Dodatku Uzupełniającego (dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org) (dla Pacjenta S5).
Fenotypy osób z delecjami 1q21.1 są opisane w Tabeli (21 pacjentów bez dodatkowych nieprawidłowości chromosomalnych) i Tabela 4 w dodatkowym dodatku (4 pacjentów z dodatkowymi zaburzeniami chromosomowymi). Rodowody ośmiu probantów przedstawiono na rycinie 2. Większość osób z delecją ma historię łagodnego do umiarkowanego opóźnienia rozwojowego (16 z 21 (76,2%)) i cech dysmorficznych (17 z 21 [81,0%]), zgodne z ich kryteriami ustalającymi. Trzeci rodzice są również delikatnie dotknięci; jednak pięć probantów miało normalny rozwój poznawczy, a czworo najwyraźniej niedotkniętych rodziców miało takie samo usunięcie. Ponadto 14 z 21 pacjentów (66,7%) i 2 rodziców z delecją ma małogłowie lub względną małogłowie. Inne cechy fenotypowe zaobserwowane u więcej niż jednego pacjenta z delecją obejmują wiotkość więzadeł lub nadmierną ruchliwość stawów (pięciu pacjentów), wrodzoną wadę serca (sześciu pacjentów), hipotonię (pięciu pacjentów), drgawki (3 pacjentów) i zaćmę (trzech pacjentów). Nie ma znaczących fenotypowych różnic między nośnikami delecji o różnych wartościach granicznych. Zgodnie ze zmiennością wyników fenotypowych, zauważyliśmy, że ten sam region został niedawno opisany u dorosłego pacjenta ze schizofrenią22 (Tabela 4 w Dodatku Uzupełniającym). Uzyskaliśmy DNA od tego pacjenta, aby mapować punkty przerwania; nasze wyniki pokazują, że delecja u tego pacjenta ze schizofrenią o początku dojrzałości jest podobna do powszechnej delecji 1,35-Mb stwierdzonej w naszej próbce pacjentów z fenotypami o początku wieku dziecięcego (Ryc. 3).
Wykryliśmy także duplikację duplikacji 1q21.1 u dziewięciu osób (ryc. 1B), z których jedna nosiła dodatkową dużą nieprawidłowość chromosomalną, a zatem została wykluczona z dalszej analizy (tabela 4 w dodatkowym dodatku)
[patrz też: kolka nerkowa przyczyny, zdjęcie cefalometryczne, usg ortopedyczne wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: kolka nerkowa przyczyny usg ortopedyczne wrocław zdjęcie cefalometryczne