Nawracające przegrupowania chromosomu 1q21.1 i zmienne fenotypy pediatryczne cd

Fenotypowe cechy probantów z delecją w chromosomie 1q21.1. Rysunek 1. Ryc. 1. Mapowanie oligonukleotydów o wysokiej gęstości z przesunięciami chromosomu 1q21.1 u pacjentów badania. Szesnaście delecji 1q21.1 (panel A) i siedem duplikacji 1q21.1 (panel B) od pacjentów bez innych nieprawidłowości chromosomów zidentyfikowano na chromosomie 1q21.1. Obszar minimalnego przegrupowania znajduje się w przybliżeniu od 143.650.000 do 145.000.000 bp (różowe zacienianie) i zawiera dwie luki montażowe i osiem genów w kolekcji National Reference Center Reference Information Reference Sequence (RefSeq). W panelu B pokazano pacjenta z mikrodelecją (pacjent 1) dla porównania z nośnikami powielania (pokazano pacjentów od do 7). Pokazane są bloki duplikacji segmentów z przybliżonymi regionami punktu przerwania (BP) zaznaczonymi zielonym zacienieniem. Mikrodelecje związane z zespołem Trombocytopenia z nieobecnym promieniem (TAR) 17 są zacieniowane na niebiesko. Dla każdego pacjenta odchylenia od 0 stosunków sondy log2 są przedstawione za pomocą pionowych słupków, z wartościami przekraczającymi próg 1,5 SD od średniego stosunku sondy, przedstawionego w kolorze zielonym lub czerwonym, odpowiednio do względnych zysków lub strat; pręty poniżej tego progu są czarne (zyski) lub szare (straty). Pokazano także segmentowe duplikacje rosnącego podobieństwa, jako że poziome pasy są wyróżnione zielonym zacienieniem: 90 do 98% (szare paski),> 98 do 99% (żółte paski) i> 99% (pomarańczowe słupki). Wyniki dla pacjentów od 17 do 20 z delecjami i pacjenta 8 z powieleniem pokazano na rysunku 3 w dodatkowym dodatku. Pacjent 21 z delecją i pacjent 6 z duplikacją oceniano tylko za pomocą platformy przesiewowej wymienionej w Tabeli 1A w dodatkowym dodatku, ze względu na niewystarczającą ilość DNA do dodatkowej analizy macierzy oligonukleotydów (dane nie przedstawione). Wcześniej opisywaliśmy jedną osobę z usunięciem 1q21.1, a drugą z zachodzącą na siebie duplikacją w serii 390 osób badanych za pomocą macierzy CGH z udziałem bakteryjnej sztucznej mikromacierzy chromosomowej.2,8 Osoby te miały globalne opóźnienie, opóźnienie wzrostu i napady padaczkowe (Pacjent 1) (tabela 1) i upośledzenie umysłowe, opóźnienie wzrostu i dysmorfizm twarzy (pacjent 2) (tabela 3 w dodatkowym dodatku). W ramach wspólnego badania 3788 pacjentów z 12 ośrodków w Europie i Stanach Zjednoczonych przy użyciu CGH opartego na macierzy (Tabela 1A w dodatkowym dodatku), zidentyfikowaliśmy dodatkowe 22 probandy z delecją i 8 probandów z duplikacją. Ukierunkowane badanie przesiewowe kolejnych 1040 osób z niewyjaśnionym upośledzeniem umysłowym za pomocą dwóch testów ilościowych TaąMan w powszechnie usuwanym regionie spowodowało wykrycie delecji u dwóch dodatkowych pacjentów. Tak więc, z ogólnej liczby 5218 osób z idiopatycznym upośledzeniem umysłowym, autyzmem lub wrodzonymi anomaliami, mamy serię 25 niepowiązanych probandów z zachodzącymi na siebie delecjami 1q21.1 (0,5%) (Figura 1A) i 9 osób z pozornie wzajemnym powielaniem (0,2%) (rysunek 1B). Pięć osób (cztery z delecją 1q21.1 i jedna z duplikacją) również nosiło jedną lub więcej dodatkowych nieprawidłowości chromosomowych, które mogły przyczynić się do ich fenotypu i zostały w związku z tym wyłączone z dalszej analizy (zob. Tabela 4 w dodatkowym dodatku na temat ich cech fenotypowych ).
Minimalny usunięty region obejmuje w przybliżeniu 1,35 Mb (na chromosomie 1, 143,65 do 145 Mb [według NCBI build 35], lub 145 do 146,35 Mb [zgodnie z NCBI build 36]) i zawiera co najmniej siedem genów
[hasła pokrewne: wbijanie pali, terapia cranio-sacralna, usuwanie blizn potrądzikowych ]

Powiązane tematy z artykułem: terapia cranio-sacralna usuwanie blizn potrądzikowych wbijanie pali