Adaptacyjna Randomizacja leczenia Veliparib-Carboplatin w raku piersi ad

Pierwszorzędowym punktem końcowym jest pełna odpowiedź patologiczna.6 Dane dotyczące okresu bez zdarzeń i całkowitego przeżycia, które są drugorzędowymi punktami końcowymi, nie są jeszcze dojrzałe. Celem badania z perspektywy rozwoju leków jest szybka identyfikacja, które podtypy choroby (lub sygnatury ), jeśli w ogóle, wystarczająco reagują na leczenie danym schematem, aby umożliwić małe, skupione i udane badanie fazy 3. Z perspektywy pacjentów biorących udział w badaniu są oni bardziej prawdopodobne, że zostaną przypisani do reżimów, które osiągają dobre wyniki w przypadku pacjentów, którzy dzielą swoje podtypy biomarkerów, w celu lepszego określenia schematów, które są skuteczne u takich pacjentów.
Modele przedkliniczne wykazały, że veliparib, doustny, silny inhibitor polimerazy poli (ADP-rybozy) (PARP), znacznie nasila działanie przeciwnowotworowe karboplatyny.7 Tutaj podajemy wyniki z pierwszego eksperymentalnego schematu do ukończenia – czyli aby przejść do fazy 2 z powodu silnego sygnału skuteczności: veliparib i karboplatyna, dodane do standardowej chemioterapii neoadjuwantowej.
Metody
Projekt badania
I-SPY 2 to trwający, wieloośrodkowy, otwarty, adaptacyjny protokół master II fazy lub test platformowy , który obejmuje wiele grup eksperymentalnych do oceny nowych leków w połączeniu ze standardową terapią neoadiuwantową w leczeniu nowotworów piersi, które mają wysokie ryzyko nawrotu.6 Schematy doświadczalne są porównywane z powszechnym schematem kontrolnym składającym się ze standardowej terapii neoadiuwantowej; pierwotnym punktem końcowym jest całkowita odpowiedź patologiczna, którą określa się jako brak resztkowego raka w piersi lub węzłach chłonnych w czasie operacji. Pacjenci, którzy opuszczają badanie po rozpoczęciu leczenia (z lub bez wycofania zgody) lub nie poddają się operacji z jakiegokolwiek powodu, są uznawani za niezdolnych do pełnej patologicznej odpowiedzi.
Rysunek 1. Rysunek 1. Projekt próbny.Panel A pokazuje kroki w procesie adaptacyjnym procesu. Po włączeniu nowych pacjentów oceniane są ich podtypy raka. Ponieważ pacjenci są poddawani randomizacji, ich wyniki są wykorzystywane do aktualizacji bayesowskiego modelu współzmiennego, który oblicza przewidujące prawdopodobieństwo sukcesu w fazie 3 w odniesieniu do każdego podpisu biomarkera. Dla każdej grupy eksperymentalnej stosuje się wstępnie zdefiniowane zasady zakończenia w celu ustalenia, czy należy przerwać stosowanie doraźne, przestawić z fazy 2 lub kontynuować, dodając dodatkowe grupy eksperymentalne, na co zezwala ciągłe przyjmowanie pacjentów. W trakcie trwania badania, dla każdej grupy eksperymentalnej, zaktualizowano prawdopodobieństwo wyższości każdego schematu eksperymentalnego względem kontroli w każdym podtypie, a prawdopodobieństwa randomizacji dla każdego podtypu w różne grupy eksperymentalne zostały zaadaptowane (tak, że nowi pacjenci przystępujący do badania będzie bardziej prawdopodobne, że zostanie losowo przypisany do agenta, który wykazuje aktywność w podtypie raka). Panel B pokazuje etapy związane z rekrutacją, randomizacją i procesem leczenia. Po pierwsze, pacjenci są badani pod kątem kwalifikowalności. Kwalifikujący się pacjenci przechodzą adaptacyjną randomizację i są przydzielani do 12 cotygodniowych cykli paklitakselu (i trastuzumabu, jeśli pacjent ma ludzki receptor 2 naskórkowego czynnika wzrostu [HER2] – pozytywna choroba) (kontrola) lub w połączeniu z jednym z kilku czynników eksperymentalnych, przez cztery cykle cyklofosfamidu doksorubicyny, z ocenianymi seryjnymi biomarkerami w trakcie ich terapii za pomocą biopsji, pobierania krwi i obrazowania metodą rezonansu magnetycznego (MRI)
[patrz też: laserowe obkurczanie pochwy, meble pracowniczne, Pompy insulinowe ]

Powiązane tematy z artykułem: laserowe obkurczanie pochwy meble pracowniczne Pompy insulinowe