4-letnia próba Tiotropium w przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc

Poprzednie badania pokazujące, że tiotropium poprawia wiele punktów końcowych u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), skłoniły nas do zbadania długoterminowych skutków leczenia tiotropium. Metody
W tym randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą porównaliśmy 4 lata terapii z tiotropium lub placebo u pacjentów z POChP, którzy mogli stosować wszystkie leki oddechowe z wyjątkiem wziewnych leków antycholinergicznych. Pacjenci byli w wieku co najmniej 40 lat, z wymuszoną objętością wydechową w ciągu sekundy (FEV1) o 70% lub mniej po rozszerzeniu oskrzeli i stosunku FEV1 do wymuszonej pojemności życiowej (FVC) na poziomie 70% lub mniej. Współczynnikami końcowymi są: stopa spadku średniego FEV1 przed i po rozszerzeniu oskrzeli rozpoczynająca się w dniu 30. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały miary FVC, zmiany odpowiedzi na kwestionariusz oddechowy St. George a (SGRQ), zaostrzenia POChP i śmiertelność.
Wyniki
Z ogólnej liczby 5993 pacjentów (średni wiek, 65 . 8 lat) ze średnią FEV1 wynoszącą 1,32 . 0,44 litra po rozszerzeniu oskrzeli (48% wartości przewidywanej), losowo przydzielono 2987 do grupy tiotropium i 3006 do grupy placebo. Średnia całkowita poprawa FEV1 w grupie otrzymującej tiotropium była utrzymywana przez cały okres próby (w zakresie od 87 do 103 ml przed rozszerzeniem oskrzeli i od 47 do 65 ml po rozszerzeniu oskrzeli), w porównaniu z grupą placebo (P <0,001). Po 30 dniu, różnice między obiema grupami w zakresie spadku wartości FEV1 przed i po rozszerzeniu oskrzeli nie były znaczące. Średni całkowity całkowity wynik na SGRQ poprawił się (niższy) w grupie tiotropium, w porównaniu z grupą placebo, w każdym punkcie czasowym w okresie 4 lat (w zakresie od 2,3 do 3,3 jednostek, P <0,001). Po 4 latach i 30 dniach tiotropium wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka zaostrzeń, związanych hospitalizacji i niewydolności oddechowej.
Wnioski
U pacjentów z POChP terapia tiotropium wiązała się z poprawą czynności płuc, jakości życia i zaostrzeń podczas 4-letniego okresu, ale nie zmniejszyła znacząco częstości spadku FEV1. (Numer ClinicalTrials.gov, NCT00144339.)
Wprowadzenie
Badania prospektywne mające wpływ na progresję przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) poprzez ocenę nachylenia wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1) nie wykazały, że wziewne krótko działające leki antycholinergiczne, wziewne kortykosteroidy lub N-acetylocysteina zmień ten marker progresji choroby.1-7 Jak dotąd tylko udowodniono, że tylko rzucenie palenia zmienia tempo spadku FEV1 u pacjentów z POChP.2
Tiotropium jest lekiem antycholinergicznym podawanym raz na dobę i zapewnia co najmniej 24-godzinną poprawę w przepływie powietrza i hiperinflację u pacjentów z COPD.8-10. Badania kliniczne trwające od 6 tygodni do 12 miesięcy wykazały poprawę tolerancji wysiłku, jakość zdrowotną życie i wskaźniki duszności i zaostrzeń.8-13 Retrospektywna analiza rocznych, kontrolowanych placebo badań wskazała, że tiotropium może potencjalnie spowolnić spadek FEV1.14.
Biorąc pod uwagę wcześniejsze korzystne wyniki kliniczne, zaprojektowaliśmy to badanie, aby prospektywnie rozszerzyć te obserwacje na 4 lata.15 W badaniu Understanding Potential Long Term Terms Function with Tiotropium (UPLIFT), przetestowaliśmy, czy tiotropium zmniejszy tempo spadku FEV1 w pacjenci z POChP, którym zezwolono na terapię inną niż inne leki przeciwcholinergiczne wziewne, zgodnie z aktualnymi wytycznymi POChP
[więcej w: terapia cranio-sacralna, dygestorium, laserowe obkurczanie pochwy ]

Powiązane tematy z artykułem: dygestorium laserowe obkurczanie pochwy terapia cranio-sacralna